تبليغاتX
آونگ خاطره های ما - غزلی با لهجه ی اراکی

آونگ خاطره های ما

دار،آونگ خاطره‌های ما در ساعت تاريخ بود.ساعت لنگری گفت: دنگ، دنگ، دنگ. ( سال بلوا ، عباس معروفی )

مدتی پیش شعری با لهجه ی اراکی تقدیم کردم که بسیاری از دوستان اظهار کرده بودند معنی آن را متوجه نمی شوند و ناچار ترجمه ی آنرا نوشتم ، این غزل را هم با ترجمه نوشتم ، گرچه ترجمه هیچگاه حق مطلب را ادا نمی کند .

این غزل توسط شاعر معاصر اراکی آقای "هوشنگ ترابی " متخلص به " شهراز " سروده شده که در کتاب " سیمای شهر اراک " جلد ۲ به چاپ رسیده است  .

کتب "سیمای شهر اراک "حاصل زحمات زنده یاد " محمد زضا محتاط " است .

مو خودم خوب می دونم تو دل تو جای منه

mo khodom khoob midonom too del e to jaaye mona
من خودم خوب می دانم که در دل تو جای دارم

دل تو خونه ی مو مسکن و ماءوای منه

del e to khonaye mo maskano ma_vaaye mano

دل تو خانه و محل زندگی من است

بسّه لو گزّه ناکن بل بدنن خلق خدا

bassa low  gazza naakon bal badonan khalgh e khoda

بس است اینقدر لب هایت را گاز نگیر بگذار بدانند خلق خدا

که زیر دالونتن باغ مصّفای منه

ke zir e daaloneton baagh e mosffaye mona

که زیر دالان خانه ی شما برای من مانند باغ مصفّاست

خو به چشمم نمی آ از سر شو تا دم صب

khow be cheshmom namia az sar e show ta dam e sob

خواب به چشمانم نمی آید از سر شب تا صبح

عکس روی تو مثه آینه تو چشمای منه

aks e rooye to mese ayna too cheshmaaye mona

عکس رخ تو مانند آینه در چشمانم منعکس می شود

دل مو کفتر چایی شده پرپر می زنه

del e mo kaftare chaaee shoda par par mizana

دل من مانند کفتر چاهی پرپر می زند

لو بن خونتن باند فرودگای منه

low e bon e khonaton baand e fooroodgaaye mano

لب بام خانه ی شما مانند باند فرودگاه من است ( منظور دل من است )

آخه تاکی می تنم بینمت پنوم پسله؟

aakheh ta key mitonom beynomet panom pasela

آخر تا چه وقت می توانم تو را پنهانی و در خفا ملاقات کنم؟

ای کارم حدّی داره ای یه تقاضای منه

ee kaarom haddi dara ee ye taghaazaye mona


این کار هم حدّی دارد آخر ! ( خسته شدم از پنهان کاری ) این یک تقاضای من است

آخه مو قربون چشم تو و پائیدن تو

aakheh mo ghorbon e cheshm e to o paaeedan e to

آخر  ای من به قربان چشم تو و نگاه کردن تو شوم

ای چه پائیدنه ای آتیش دنیای منه

ee che paaeedana ee aatish e donyaaye mona

این چه نگاه کردن است که دنیای مرا به آتش می کشد

زل نزن توی چشمام ای دلم آتیش می گیره

zol nazan tooye cheshmaam ee delom aatish migira

توی چشمان من زل نزن که دلم را به آتش می کشد

تو سینم ساعته یا که دل شیدای منه؟

too sinam sa_ata ya ke del e sheydaay e mona

این که در سینه دارم ساعت است یا دل شیدای من ؟

وقتی می نم ننه تا بند دلم پاره می شه

vaghti minom nanata band e delom paara misha

وقتی مادرت را می بینم از ترس بند دلم پاره می شود

می گو م بو برده و حالا پی دعوای منه

migoom boo borda o haala peye davaaye mona

با خودم می گویم او از راز ما با خبر شده و آمده برای دعوا کردن با من

ماخام امرو بری و حرف دلتا بزنی

maakhaam amroo bari o harf e deletaa bazani

می خواهم امروز بروی ( پیش مادرت ) و حرف دلت را به او بگویی

ای تمنای دل خسته ی رسوای منه

ee tamannaay e del e khasteye rosvaaye mona

این خواهشی ست که این دل رسوای من از تو دارد

به ننه ت دردتا باگو چقذه شرم و حیا

be nanat dardetaa baagoo cheghaza sharm o hayaa

به مادرت درد دلت را بگو، تا  کی می خواهی با شرم و حیا چیزی به او نگویی

باگو << شهراز >> جیگر سخته خاطر خوای منه

baagoo Shahraaz e jigar sokhta khaater khaay e mona

بگو که << شهراز >> جگر سوخته عاشق من است .

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم دی 1384ساعت 10:51 بعد از ظهر  توسط راوی