می دونم تولدت امروز نیست ،رفتم پیشباز ، شاید یکی دو روزی نباشم .۲۷ اردیبهشت روز تولدت را پیشاپیش تبریک می گم.
امیدوارم پنجاه و یک سال دیگه چنین روزی خودم بیام در خونه تون با عصا بکوبم به در و بگم ، عباس؟ تو زنده ای؟ تو هم بعد از نیم ساعت که دنبال عصا و سمعک و عینکت گشتی غُرغُر کنان میای جلو در و می گی : آره، موندم حلوای تو رو بخورم !
عباس جان ،رسمه که روز تولد هدیه می دن . از راه دور چیزی نمی تونم برات هدیه ی تولد بفرستم به جز یک موسیقی زیبا . البته آهنگ تولدت مبارک زیاد دارم اما هیچکدوم رو دوست ندارم.
روزی که از " خانم رویا " نوشتم ،می خواستم زیباترین ترانه اش را در وبلاگ بذارم اما گفتم صبر کنم تا هدیه اش کنم به تو . چکار کنیم دیگه، فقط یه دونه " عباس معروفی " داریم دو تا که نداریم !
اما خب روز تولدته درسته ؟ باید یک موسیقی شاد هم هدیه کنم که وقتی با عزیزانت جمع شدید و جشن گرفتید بشه با اون بشکنی ، قری ،چیزی ...
عمرا" اگر کسی جیگرش را داشته باشه مثل من سر به سر تو بذاره ! راوی ام دیگه کاریش نمی شه کرد ! دوست دارم سر به سرت بذارم :))
اینها هدیه به تو :
پروانه به کنار گل چو به رقص آید تو مرو
ترانه ی الفبای " ایرج " هم برای اینکه روز تولدت روز شادی باشه :
"جیم " جوابم را ندادی " چ " چرا؟
شاد باشی عباس جان .
