اولینبار که او را دیدم، شش سال پیش بود. در ترکمنصحرا زیر یک
آلاچیق، بههمراه دخترم در جمع ترکمنها نشسته بودیم. آن موقع «محمدگلدی
گلدینژاد» کودک بود اما پا به پای پدرش «استاد عبدالغفار گلدینژاد» و
«مجید تکه» استاد برجسته موسیقی ترکمن دوتار مینواخت و میخواند
.
محمدگلدی گلدینژاد معروف به اوغلان بخشی
استاد" مجید تکه "حکایتی را تعریف میکرد و می نواخت:
«شبی مردجوان ترکمنی به آلاچیق دوستاش میرود، میزبان از مهماناش
میخواهد که برایشان دوتار بنوازد و مهمان شروع به نواختن میکند، زن
صاحبخانه در کنار آتش نشسته و محو شنیدن میشود، تکه ذغال گداختهای، روی
دامناش میافتد، زن جوان که ناماش "بیکه " بوده چنان محو شنیدن موسیقی
میشود که لباس او گر میگیرد و او همچنان غرق در نوای موسیقی.
نوازنده جوان که تا آن لحظه نامی برای آهنگ انتخاب نکرده بوده نام قطعه را می گذارد، بیکه حالان».
محمدگلدی گلدینژاد معروف به «اوغلان بخشی»، چند روز پیش در جشنواره
موسیقی محلی که در پراگ، پایتخت جمهوری چک برگزار شد در میان نوازندگان و
خوانندگان نوجوان سراسر دنیا مقام اول را کسب کرد.
پیشنهاد می کنم ادامه را در سایت زمانه نخوانید! بشنوید! چون محمد گلدی همین قطعه " بیکه حالان " را برایم نواخت و در فایل صوتی همراه مصاحبه پخش می شود.
