آونگ خاطره‌های ما

این عادلانه نبود.
از ابتدای راه‌پیمایی مردم با خویشتن‌داری مثال زدنی تلاش کردند به شکلی مسالمت آمیز مطالبات خود را درخواست کنند.
هربار که فردی از بین جمعیت شعار می‌داد یا حتی الله و اکبر می‌گفت دیگران او را دعوت به سکوت می‌کردند تا تجمع به خشونت کشیده نشود.

من در لحظه‌ی تیر اندازی نبودم اما آن چیزی که من از این تجمع دیدم نباید به خون و سرب آلوده می‌شد.
این‌ها که می‌نویسم متفاوت است با آن‌چه که قرار بود بنویسم و در راه برگشت به آن فکر می‌کردم. زمانی که این عکس‌ها را دیدم لالمانی گرفتم...